نکته :

این عکس ها توسط دروبین های

HRSC

مدارگرد مارس اکسپرس یا همان سریع السیر مریخ با رزولوشن بالا گرفته شده، که نشان دهنده کانالهایی از دره یوزبیو

(Uzbio Vallis)

در مریخ است.

HRSC

ها این عکس را در طول ۵۱۱  مسیر  با رزولوشن ۴۵ متر در هر پیکسل فراهم کرده اند

این نما نشان میدهد منطقه ای از خاک نوچیس

(Noachis)

در منطقه ای با مشخصات طول و عرض جغرافیایی ۲۶ درجه جنوبی و ۳۲۵ درجه شرقی قرار دارد. دره یوزبیو والیس از منطقه ای در

Argyre Planitia

و در طول جنوبی ترین کوهستان در جهت مناطق شمالی آغاز میشود.

این دره به چندین دهانه ی مورد اثابت شهابها متصل میشود. لایه بخار مانند به سوی دهانه هُلدن بسته میشود. منطقه ی داخل دهانه روشن تر و با رنگی کمرنگتر و کم جزئیات تر از مناطق مجاورش ظاهر میشود.

یک خاکریز زمینی تیره مانند کوچک در نیمه ی شرقی دهانه دیده میشود. این خاکریز بخش طوفانی مریخ در فرضیه ی مورفولوژی

(Mophology)

دهانه هلدن

(Holden Crater)

نمایان میسازد.

نوع زمین داخل دهانه ی هلدن نتایج گذر مدت طولانی و تنوع تحول و تغییر شکل است. بیشمار دهانه ی کوچکتر اطراف دهانه ی اصلی نمایانند که عمر بسیار درازی دارند.

خیلی از دهانه های کوچکتر در کف دهانه هلدن توسط رسوبات و ته نشین ها پوشیده و تقریبا ناپدید گشته اند که بعد از تشکیل این دهانه ها این رسوبات نشان داده میشوند که آنها پیرتر و عمر طولانی تر از دیگر دهانه های کوچکتر دارند.

مرکز کوه و تپه هلدن نسبتا پنهان است. زیرا آنجا نیز توسط ته نشین ها و رسوبات پوشیده شده اند. در قسمت جنوبی دهانه رسوبات و ته نشین ها که قابل رویت اند (سمت چپ عکس) نگهداری میشوند.

در لبه های دیگر دهانه، رسوبات کمتر هستند و همچنین متمایز با بقیه اند و توسط توده های سنگریزه ی جوانتر و مخروطی شکل پوشیده شده اند. دره یوزبیو والیس از طرف جنوب غربی به دهانه ی هلدن وارد میشود. دو بخش متمایز رسوبات نیز توسط ریزش خاک کوه های لبه دهانه هلدن مسدود میشوند.

عمیق ترین قسمت کف دهانه هلدن حدود ۱۶۰۰ متر پایین تر از منطقه ی مجاور است.(تصویر مقابل)

بیشمار تهیگاهای مانند یوزبیو والیس نمایانند که شاید زمانی آب در آنجا قوطه ور بوده و وجود داشته و این نظریه نامش نظریه ” سیر تکامل آب ” است.