پژوهشگران به کمک تلسکوپ فضايي هابل نظريه هاي قديمي اخترفيزيک را در مورد انفجارهاي ابرنواختري بررسي مي کنند. تصوير جديد تلسکوپ فضايي هابل نمايي زيبا از کهکشان مارپيچ NGC 2397 را نشان مي دهد. اين عکس يکي از تصويرهاي استثنايي هابل است که در آن علاوه بر کهکشان مارپيچي، يک ابرنواختر نيز قابل مشاهده است. در اين عکس ابرنواختر SN 2006bc که در مارس 2006 کشف شد، در آخرين مرحله خود پس از انفجار ديده مي شود.

NGC 2397 که يکي از زيباترين نمونه هاي کهکشان مارپيچي است، با بازوهاي مارپيچي آن به خوبي مشخص است و باريکه هاي بلند گرد و غبار موجود در امتداد آنها که به صورت تکه هاي تاريک و رگه هاي سياه، نور ستارگان پس زمينه را پوشانده است، به راحتي قابل مشاهده است. توان تفکيک بالاي تصوير هابل امکان مشاهده ستارگان برجسته اين کهکشان را نيز فراهم کرده است.

اين کهکشان 60 ميليون سال نوري از ما فاصله دارد. ستارگان پير زرد و قرمزرنگ عمدتاً در قسمت مرکزي آن قرار گرفته اند و نواحي شکل گيري ستارگان جوان در قسمت هاي آبي رنگ بازوهاي آن واقع شده است. اين ستارگان آبي جوان به مدد دوربين ACS هابل به صورت مجزا قابل مشاهده و بررسي هستند. از ويژگي هاي اين تصوير هابل، حضور ابرنواختر SN 2006bc است. هنگامي که اين تصوير تهيه شده، روشنايي خيره کننده اين ابرنواختر افول کرده است. اين تصوير را هابل به درخواست پژوهشگران دانشگاه کويين تهيه کرده است. اين گروه از پژوهشگران به سرپرستي پروفسور «استفن اسمارت» مشغول بررسي انفجارهاي ستاره يي و بررسي مراحل مختلف آن هستند.