اولين مرکز ابر رايانه علوم و فناوري نانو به عنوان عضو جديد شبکه آزمايشگاهي ستاد ويژه توسعه فناوري نانو در پژوهشگاه دانشهاي بنيادي گشايش مييابد. با راهاندازي اين مرکز تمام متخصصين حوزه نانو محاسباتي يا فيزيک نظري ماده چگال با رعايت آييننامهاي که به زودي ارائه ميشود، ميتوانند از امکانات آن استفاده نمايند. در حال حاضر ظرفيت موجود در حد 500 گيگا فلاپ ميباشد و برنامه ريزي ارتقاء آن تا 1 ترافلاپ (1012 پردازش در ثانيه) انجام شده است.
با گشايش اين مرکز قابليت انجام طرحهاي پژوهشي علوم و فناوري نانو محاسباتي از نظر پيچيدگي يک مرتبه (ده برابر) افزايش مييابد و به دنبال آن زيرساخت لازم براي گسترش فناوري نانو آزمايشگاهي و صنعتي را با ايفاي نقش مکمل فراهم ميکند.
به عنوان مثال، محاسبه نوارهاي انرژي مواد که با استفاده از روشهاي مکانيک کوانتومي، در حال حاضر براي سيستمهايي با تعداد کمي اتم (نهايتا 50) انجام ميشود، با استفاده از اين ابر رايانه امکان بررسي سيستمهايي با همين روش و براي چند صد اتم فراهم ميشود. در روشهاي ديناميک مولکولي نيز امکان محاسبه خواص چند هزار اتم به صدها هزار اتم افزايش مييابد.
اين مراسم روز شنبه 21/2/87 در محل باغ لارک برگزار ميگردد.
فناوری نانو چیست ؟
فناوری نانو یكی از آخرین دستاوردهای علمی است. طبق بررسی های شورای پژوهش های اجتماعی _ اقتصادی انگلستان، فناوری نانو از جمله موارد رو به گسترش و مورد توجه اجتماعی _ اقتصادی است. بحثهایی كم و بیش در زمینه كاربرد این نوع فناوری چه منتقدانه و یا طرفدارانه وجود دارد. بیشترین اشكالی كه منتقدان در این زمینه وارد می كنند، ترس از انباشته شدن كره زمین از وجود موادی است كه ممكن است این فناوری در پی داشته باشد و به نوعی خطرناك باشد. اما نقطه نظر طرفداران سرسخت این نوع فناوری بیشتر متوجه تاثیر مثبت آن در ارتقای زندگی، تولیدات جدید و توسعه گرانه و تولید محصولات ارزان تر است.
به طور كلی این فناوری عبارت از كاربرد ذرات در ابعاد نانو است. یك نانومتر، یك میلیاردم متر است. از دو مسیر به این ابعاد می توان دسترسی پیدا كرد. یك مسیر دسترسی از بالا به پایین و دیگری طراحی و ساخت از پایین به بالا است. در نوع اول، ساختارهای نانو با كمك ابزار و تجهیزات دقیق از خرد كردن ذرات بزرگ تر حاصل می شوند. در طراحی و ساخت از پایین به بالا كه عموما آن را فناوری مولكولی نیز می نامند، تولید ساختارها، اتم به اتم و یا مولكول به مولكول تولید و صورت می گیرند. به عقیده مدیر اجرایی موسسه نانوتكنولوژی انگلستان، فناوری نانو ادامه و گسترش روند مینیاتوریزه كردن است و به این طریق تولید مواد، تجهیزات و سامانه هایی با ابعاد نانو انجام می شود. درحقیقت فناوری نانو به ما امكان ساخت طراحی موادی را می دهند كه كاملا دارای خواص و اختصاصات جدید هستند. ....
اولین بار ریچارد فیمن در سال 1959 طی سخنرانی خود با بیان امکان به راه اندازی فرایندی برای دستکاری اتمها و مولکولها با استفاده از ابزارهای دقیق سبب شده تا افکار به سمت توسعه چنین امکانی متمایل شوند. در سال 1974، پروفسور نوریو تانیگوشی، مدرس دانشگاه علوم توکیو، نخستین بار واژه "فناوری نانو" را بکار گرفت. او در مقاله ای با نام "مفهوم اساسی فناوری نانو" اشاره می کند که فناوری نانو اساسا مجموعه ای از فرایندهای تفکیک، ادغام و تشکیل مواد در حد یک اتم یا یک مولکول است. در دهه 1980 ایده یاین تعریف به طور وسیع تر توسط دکتر درکسلر (نویسنده کتاب های موتور خلقت) مورد بررسی قرار گرفت...
آنها با بررسي نيمهرساناهاي داراي ناخالصي نوع n و شبيهسازيهايي که با استفاده از مدل هوبارد (Hubbard) و روشهاي قطري کردن ماتريسها انجام دادند، با کمال تعجب دريافتند که بهرغم بر همکنشهاي پاد فرومغناطيسي قوي الکترون، ناخالصيهاي اين نيمهرساناها، در صورت افزودن مقدار کمي الکترون اضافي(و نه حفره)، اين موادِ در مقياس نانو درست شبيه به نيمهرساناهاي مغناطيسي داراي ناخالصيهاي xMnxAs -1Ga، خاصيت فرومغناطيسي قابل توجهي را از خود نشان ميدهند، همچنين آنها دريافتند که با اين روش ميتوان حالتهاي پايه دلخواه با اسپين بالا را که جفت شدگي اسپين – مداري کمتري نسبت به ساير مواد با همان ممان مغناطيسي دارند، در نانوخوشهها ايجاد نمود. اين پديده بهويژه در کاربردهايي مانند محاسبات کوانتومي بسيار مفيد خواهد بود.
اکنون اين محققان به دنبال آن هستند که آيا اين رفتار فرومغناطيسي در مقياسهاي بزرگتر هم وجود دارد، يا اينکه فقط يک اثر کاملاً نانومقياس است. آنها در مراحل بعدي تأثير شکل هندسي و اندازه اين مواد در شکلگيري چنين پديدهاي را در ساختارهاي مختلف مورد مطالعه قرار خواهند داد. گفتني است نتايج اين تحقيق در نشريه Physical Review B به چاپ رسيدهاست.

