ماهواره ی مصنوعی شی ایست که توسط انسان ساخته شده و به طور مداوم در حال حرکت در مداری حول زمین یا اجرام دیگری در فضا می باشد. بیشتر ماهواره های ساخته شده تاکنون حول کره زمین در حرکتند و در مواردی چون مطالعه کائنات، ایستگاه های هوا شناسی، انتقال تماس های تلفنی از فراز اقیانوس ها، ردیابی و تعیین مسیر کشتی ها و هواپیماها و همینطور امور نظامی به کار می روند.
ماهواره هایی نیز وجود دارند که دور ماه، خورشید، اجزام نزدیک به زمین و سیاراتی نظیر زهره، مریخ و مشتری در حال گردش می باشند. این ماهواره ها اغلب اطلاعات مربوط به جرم آسمانی که حول آن در گردشند را جمع آوری می کنند.
به جز ماهواره های مصنوعی مذکور اشیای در حال گردش دیگری نیز در فضا وجود دارند از جمله فضا پیما ها، کپسول های فضایی و ایستگاه های فضایی که به آنها نیز ماهواره می گوییم. البته اجرام دیگری نیز در فضا وجود دارند به نام زباله های فضایی شامل بالابرنده های مستهلک راکت ها، تانک های خالی سوخت و … که به زمین سقوط نکرده اند و در فضا در حرکتند. در این مقاله به این اجرام نمی پردازیم.
به گزارش آسوشیتدپرس "تلسکوپ بزرگ دوچشمی" (Large Binocular Telescope) - تلسکوپی با دو آینه با قطر 8.4 متر که به همراه هم نور بیشتری جمع میکنند و 10 بار وضوح بیشتری نسبت به تلسکوپ فضایی هابل دارند- اولین تصاویر با استفاده از هر دو آینه خود را در انتهای سال گذشته ضبط کرد. این تصاویر پنجشنبه 6 مارس (16 اسفند) برای عموم به نمایش درآمدند.
تلسکوپهای بزرگی هستند که در سایر نقاط طیف نوری - از امواج رادیویی کمفرکانس تا فراسوی نور مرئی - کار میکنند- اما در میان تلسکوپهای نوری متعارف این تلسکوپ ازهمه قویتر است.
این تلسکوپ گل سرسبد 120 میلیوندلاری رصدخانه بینالمللی مونت گراهام دانشگاه آریزونا است.

این تلسکوپ که در ارتفاع 3200 متری قرار دارد، از این لحاظ در رده سوم پس از تلسکوپ هاینریش- هرتز و تلسکوپ تکنولوژی پیشرفته واتیکان قرار میگیرد.

