منوی سایت
NGC 2397 که يکي از زيباترين نمونه هاي کهکشان مارپيچي است، با بازوهاي مارپيچي آن به خوبي مشخص است و باريکه هاي بلند گرد و غبار موجود در امتداد آنها که به صورت تکه هاي تاريک و رگه هاي سياه، نور ستارگان پس زمينه را پوشانده است، به راحتي قابل مشاهده است. توان تفکيک بالاي تصوير هابل امکان مشاهده ستارگان برجسته اين کهکشان را نيز فراهم کرده است.
اين کهکشان 60 ميليون سال نوري از ما فاصله دارد. ستارگان پير زرد و قرمزرنگ عمدتاً در قسمت مرکزي آن قرار گرفته اند و نواحي شکل گيري ستارگان جوان در قسمت هاي آبي رنگ بازوهاي آن واقع شده است. اين ستارگان آبي جوان به مدد دوربين ACS هابل به صورت مجزا قابل مشاهده و بررسي هستند. از ويژگي هاي اين تصوير هابل، حضور ابرنواختر SN 2006bc است. هنگامي که اين تصوير تهيه شده، روشنايي خيره کننده اين ابرنواختر افول کرده است. اين تصوير را هابل به درخواست پژوهشگران دانشگاه کويين تهيه کرده است. اين گروه از پژوهشگران به سرپرستي پروفسور «استفن اسمارت» مشغول بررسي انفجارهاي ستاره يي و بررسي مراحل مختلف آن هستند.
صفحات نمايش OLDE بسيار باريك هستند زيرا نيازي به منبع نور ندارند و لايهي الكترولوميسنت حاوي يك مادهي پليمري است كه با فعال شدن به وسيلهي جريان برق از خود نور ساطع ميكند.
صفحهي نمايشي كه از سوي سوني در كنفرانس Display 2008 به نمايش درآمد، 3/0 ميليمتر ضخامت داشته كه از محصول اخير سوني كه 4/1 ميليمتر ضخامت دارد، پيشي ميگيرد.
به گزارش خبرگزاري مهر، اين دانشمندان با کمک تکنيک تعيين تاريخ سنگها و فسيلها به اين نتايج دست يافتند. روش تعيين تاريخ با آرگون براي تعيين سن سنگهاي با قدمت ميلياردها سال مورد استفاده قرار مي گيرد. هرچند اين تکنيک به دليل خطاهاي سيستماتيک تا 5/2 درصد احتمال خطا را نشان مي دهد.
اين ديرينه شناسان اکنون موفق شدند درصد خطاي اين متد را از 5/2 درصد به 25/0 درصد کاهش دهند و نتايج استفاده از اين تکنيک را با تکنيکهاي تعيين سن سنگها به خصوص با استفاده از متدهاي برپايه ايزوتوپهاي اورانيوم و کربونيوم مقايسه کردند.
به گفته اين محققان تکنيک آرگون درحال حاضر دقيق ترين تاريخ را براي بسياري از حوادث زمين شناسي از فورانهاي آتشفشاني تا زمين لرزه ها و انقراض دايناسورها و بسياري ديگر از ارگانيسمهاي ميان پايان کرتاسه و آغاز دوره ترياسه ارائه مي کند.
براساس گزارش آسوشيتدپرس، اين دوره زماني در گذشته 5/65 ميليون سال قبل با 300 هزار سال کمتر و يا بيشتر تعيين شده بود.
اکنون نتايج اين تحقيقات که در تازه ترين شماره مجله "ساينس" منتشر شده است نشان مي دهد که بهترين تاريخ براي محدوده زماني کرتاسه تا ترياسه 95/65 ميليون سال با 40 هزار سال کمتر و يا بيشتر است.(منبع)
به گزارش سرويس صنفي آموزشي خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، آزمون كارشناسي ارشد دانشگاه آزاد اسلامي طي روزهاي 19، 20 و 21 ارديبهشت ماه برگزار ميشود.
جزئيات مربوط به زمان و محل توزيع كارت آزمون كارشناسي ارشد سال 87 دانشگاه آزاد اسلامي در هفته نامه فرهيختگان مورخ 10 ارديبهشت و روزنامه آفرينش 12 ارديبهشت ماه منتشر ميشود.
دوستداران پلوتون، ناامید نباشید: محققان هنوز از جنگیدن برسر این نهمین سیاره منظومه شمسی دست نكشیدهاند. البته شمایی كه دوستدار پلوتون هستید به خوبی به یاد دارید كه دو سال پیش كه انجمن بینالمللی ستارهشناسی (IAU) در اقدامی بیرحمانه و بر اساس رایگیری پلوتون را از سیاره به «سیاره كوتوله» تنزل درجه داد، بسیاری از همین محققان جار و جنجال به پا كردند تا جلوی این كار را بگیرند. آنها تصمیم گرفتهاند یك بار دیگر این مناقشه را زنده كنند، اما این بار زیر پرچم ادراك عموم از علم. محققان ایستاده در دو طرف این دعوا وعده كردهاند تا در ماه آگوست آینده در آزمایشگاه فیزیك كاربردی دانشگاه جان هاپكینز رو در روی یكدیگر صف آرایی كنند. مارك سیكس (M.Sykes)، یكی از ترتیب دهندگان این كنفرانس موسوم به «مناظره سیاره كبیر: علم به عنوان یك فرآیند» و مدیر انستیتو علوم سیارهای در آریزونا میگوید: «هدف از این كنفرانس این است كه به مردم یاد بدهیم علم فرآیندی است كه پیوسته خود را بازنگری و اصلاح میكند.» سیكس در ادامه افزود «مردم باید از نزدیك با چنین فرآیندی روبهرو شوند. اقدام دو سال پیش انجمن بینالمللی ستارهشناسی این احساس را در مردم به وجود آورد كه گویی علم به دست گروهی از دانشمندان انجام میشود كه پشت درهای بسته مدام در حال رای دادن هستند.» . . .
استاد برتون ریشتر، برنده جایزه نوبل فیزیک ۱۹۷۶ كه ماه آینده به دعوت دانشگاه صنعتی شریف به ایران میآید، ششم خردادماه در جمع استادان و دانشجویان فیزیك در دانشگاه صنعتی شریف سخنرانی میكند.
موضوع سخنرانی ریشتر كه قرار است ششم خرداد ماه از ساعت ۱۵:۳۰ تا ۱۶:۳۰در سالن جابربن حیان دانشكده شیمی دانشگاه صنعتی شریف برگزار شود، «فیزیك ذرات بنیادی» است.
دكتر ریشتر در سال ۱۹۷۶ به همراه سمیوئل چائو چونگ تینگ به دلیل کارهای پیشگامانهشان در کشف نوع تازه ای از ذره بنیادی سنگین مشتركا به دریافت جایزه نوبل فیزیك نایل شدند.
برتون ریشتر که در مارس سال ۱۹۳۱ در بروكلین نیویورک به دنیا آمده، تحصیلات عالی خود را تا اخذ دكتری فیزیك در موسسه تکنولوژی ماساچوست (MIT) پشت سرگذاشت و پس از پایان تحصیلاتش در سال ۱۹۵۶، به بخش فیزیک دانشگاه استنفورد پیوست.
وی سالها به عنوان پژوهشگر و استاد فیزیك ذرات بنیادی در این دانشگاه فعالیت داشته و چندی نیز مدیریت فنی مرکز شتابگر خطی استنفورد را برعهده داشته است.
استاد ریشتر از سال ۱۹۹۹ پس از بازنشستگی تحقیقات را در حوزه انرژی و گازهای گلخانهیی پی گرفته است.
خبرگزاری ایسنا
زندگی ما انسان ها همواره با صدا همراه بوده است. انسان ها نیز همیشه خواستار شنیدن صداهای خوش و زیبا هستند و از صدای نامطبوع گریزانند. با پیشرفت های جدید تكنولوژی انسان نسبت به حس شنوایی توجه بیشتری كرده است و تولید محصولات جدید و تكنولوژی های نو از قبیل ارسال امواج صوتی از طریق ماهواره ها، امكان ضبط صدا روی وسایل دیجیتالی جدید می تواند گواهی بر این موضوع باشد. بر خلاف سایر زمینه های علمی كه روزبه روز پیشرفت كرده اند و همگی دارای سوابقی طولانی و مطالعات فراوانی هستند علم آكوستیك در مجموعه علم فیزیك از گزینه های اساسی به شمار نمی رفته بنابراین در مهجوریت باقی مانده است.
● تولید صوت
زمانی كه به جسمی ضربه ای وارد شود صدا تولید می شود كه در بعضی از حالت های خاص و محدود، این صدا زیبا و دلچسب است كه اساس پیدایش علم موسیقی نیز از همین جا نشأت می گیرد و مورد مطالعه دانشمندان بسیاری از جمله فیثاغورث بوده است كه در حدود ۶ قرن قبل از میلاد مسیح(ع) مشغول مطالعه روی صدا و موسیقی بوده است. بنابراین می توان فیثاغورث را اولین دانشمند در این زمینه دانست.
● انتشار صوت
...
تصویری بسیار حیرت انگیز از تلسکوپ هابل که برخورد دو کهکشان را در فاصله ۵۰۰ ملیون سال نوری از زمین نشان میدهد.
(منبع)