یک "انگلشت" غول پیکر از گاز هیدروژن که به "جریان ماژلان" معروف است از موقعیت "صلیب جنوبی" آسمان به طرف کهکشان راه شیری در حرکت است.
جریان ماژلان از دو کهکشان کوچک با عنوان "ابرهای ماژلان" ساخته شده است که با کهکشان راه شیری تماس پیدا می کنند.
به تازگی گروهی از دانشمندان دو رادیوتلسکوپ " Tarkes" و Narrabri از تاسیسات ملی تلسکوپهای CSIRO در استرالیا موفق شدند نقطه دقیق تماس این توده گازی را با کهکشان راه شیری تعیین کنند.
در این خصوص این ستاره شناسان اظهار داشتند: "معتقدیم که بازوی اصلی این ساختار ابری که HVC۳۰۶-۲+۲۳۰ نام دارد، با نیروی گرانش کهکشان راه شیری به طرف این کهکشان کشیده می شود."
بر اساس گزارش ساینس دیلی، موقعیت دقیق این نقطه تماس در فاصله حدود ۲۱ کیلوپارسک از زمین قرار دارد. هر کیلوپارسک برابر با ۳.۰۸۵۶۸۰۲۵ در ۱۰ به توان ۱۹ متر است.
تاکنون تصور بر این بود که ابرهای ماژلان از مدتها قبل در اطراف کهکشان راه شیری می چرخند، اما اندازه گیریهای اخیر تلسکوپ فضایی هابل نشان می دهد که این ابرها با سرعتی بیشتر از آنچه که تاکنون تصور می شد، به طرف این کهکشان در حرکتند.
به گزارش خبرگزاری فرانسه شاتل آتلانتیس با هفت فضانورد پنجشنبه ۷ فوریه (۱۸ بهمن) از مرکز فضایی کندی در فلوریدای آمریکا در ساعت ۱۲:۴۵ به وقت محلی به فضا پرتاب شد.
آتلانتیس در این سفر ۱۱ روزه، اکنون به سوی ایستگاه فضایی بینالمللی (ISS) که در فاصله ۳۵۰ کیلومتری بالای زمین قرار دارد، در حال حرکت است و قرار است شنبه در ISS پهلو گیرد.
آتلانتیس که از جمله خدمه آن در این ماموریت یک فضانورد فرانسوی و یک فضانورد آلمانی هستند، آزمایشگاه ۱۰ تنی اروپایی کلمبوس را به ISS خواهد افزود که اولین بخش غیرروسی و غیر آمریکایی این ایستگاه است.
کلمبوس دارای اتاقکی به گنجایش سه نفر در درون خود است و بوسیله کارکنان زمینی در یک مرکز کنترل در نزدیک مونیخ آلمان است، هدایت میشود.
کلمبوس، سازمان فضایی اروپا (ESA) را قادر خواهد کرد تا تجربیاتی در مورد بیوتکنولوژی، پزشکی، مواد و مایعات را انجام دهد. این آزمایشگاه حدود ۱.۳ میلیارد یورو هزینه داشته که عمدتا آلمان، ایتالیا و فرانسه آن را پرداختهاند.
هدف اصلی ماموریت آتلانتیس این است که با استفاده از بازوی روباتی ISS،کلمبوس را از محفظه بار شاتل خارج و به ایستگاه فضایی متصل کند. در این عملیات سه راهپیمایی فضایی انجام خواهد شد.
فضانورد فرانسوی لئوپولد آیهارتس و فضانورد آلمانی هانس شلگل در میان خدمه آتلانتیس حضور دارند. آیهارتس به جای دان تاتی فضانورد آمریکایی در ایستگاه فضایی خواهد ماند و طولانیترین اقامت یک اروپایی در فضا را آغاز خواهد کرد. پیش از این در سال ۲۰۰۶ توماس ریتر آلمانی از ESA شش ماه در ایستگاه مانده بود.
آتلانتیس در ابتدا قرار بود در ۶ دسامبر (۱۵ آذر) به فضا پرتاب شود تا برنامه فشرده پروازهای شاتلها برای تکمیل ISS را تا سال ۲۰۱۰- هنگام بازنشستگی ناوگان سه شاتل فضایی آمریکا - ادامه دهد.اما اشکال در مدارها در اندازهگیرها در محفظه سوخت هیدروژن مایع سفینه باعث تاخیر دوماهه پرتاب آن برای حل این مشکل شد.
Messenger روز 14 ژانویه از فاصله 200 کیلومتری نزدیک ترین سیاره منظومه شمسی به خورشید گذشت.

کاوشگر مارینر 10 که در دهه 1970 تهیه شده بود تنها شواهد سستی از فعالیت آتشفشانی روی این سیاره فراهم کرده بود.به علاوه در جریان ماموریت مارینر تنها 45 درصد سطح عطارد نقشه برداری شده بود؛ مسنجر تاکنون 30 درصد دیگر سطح سیاره را عکس برداری کرده است. دکتر شان سولومون، دانشمند اصلی ماموریت مسنجر، گفت: "این پرواز به ما اجازه داد بخشی از سیاره را که هرگز توسط فضاپیماها دیده نشده بود ببینیم، و فضاپیمای کوچک ما معدن طلایی از داده های مهیج ارسال کرده است." لوئیس پراکتر، دانشمند دیگر این ماموریت از آزمایشگاه فیزیک کاربردی در دانشگاه جانز هاپکینز در مریلند، در مورد شواهد مربوط به فعالیت آتشفشانی عطارد گفت: "فکر می کنم شک کمی در میان اعضای تیم ما هست که فعالیت آتشفشانی گسترده ای در عطارد وجود داشته است." ...
|
اما امسال دانشمندان آمریکایی ادعا کردند که بقایای این کشتی را در قلل صعب العبور کوهستان البرز واقع در ایران یافته اند و جالب اینجاست که این دانشمندان اخیرا برای اثبات ادعای خود دلایل و برهان های قاطعی دارند.
(peyman_abdoollahzadeh)
به گزارش صدای آسمان، مسیر این گرفت از ساعت ۳h۲۰m UT آغاز می شود و با حرکت خود به طرف غرب به سرعت از Antarctica گذشته به طرف شمال و اقیانوس آرام تغییر جهت می دهد. طولانی ترین مدت گرفت درساعت ۳h۵۵m۰۵s UT زمانی خواهد بود که ماه ۹۶.۵ درصد از قرص خورشید را می پوشاند. در این لحظه مدت گرفت به ۲ دقیقه و ۱۲ ثانیه می رسد و ۴۴۴ کیلومتر از مساحت زمین در زیر سایه ماه پنهان می شود.
کل مدت زمان گرفت ۷ فوریه، ۱ ساعت و ۱۰ دقیقه به طول می انجامد که در ساعت ۴h۳۱m UT به پایان می رسد.

خورشید گرفتگی حلقوی ۷ فوریه به صورت حلقوی و قابل مشاهده در قطب جنوب است و گرفتگی جزئی آن در زلاندنو تا شرق استرالیا دیده می شود. جهت دریافت انیمیشن عبور سایه ی این گرفت از دیگر مناطق به این http://www.eclipse.org.uk/eclipse/۰۱۳۲۰۰۸/ مراجعه کنید.
ماهواره «امید» نخستین ماهواره بومی جمهوری اسلامی ایران است.
«امید» یك ماهواره تحقیقاتی پیشرفته است كه به دست توانمند دانشمندان ایرانی طراحی و ساخته شده است و در مدار ارتفاع پایین قرار میگیرد.
بنا بر این گزارش، این ماهواره در آینده نزدیك توسط ماهوارهبر ساخت داخل از پایگاه پرتاب فضایی ایران به مدار پرتاب میشود.

در این پروژه جوانان دانشمند و محقق ایرانی توانستهاند با این پیشرفت گام دیگری در جهت بومیكردن صنایع فضایی بردارند و در واقع ساخت ماهواره امید و ماهوارهبر «سفیر» از دستاوردهای بزرگ این حركت است؛ چنانكه ایران اسلامی به عنوان یازدهمین كشوری كه توانمندی ارسال ماهواره به فضا را پیدا كرده، در بیست و نهمین سالگرد تأسیس، رونمایی ماهواره امید را با حضور رییسجمهور جشن میگیرد.
این ماهواره و سامانه پرتاب آن كاملا توسط كارشناسان كشورمان ساخته شده است.
سردترین جای شناختهشده جهان درون سحابی بومرنگ (Boomerang nebuka) قرار دارد.
این سحابی در صورت فلکی قنطورس، در فاصله 5000 سال نوری از کره زمین قرار دارد. این سحابی از نوع سحابیهای سیارهنما (planetary nebulae) است.

سحابیهای سیارهنما در اطراف یک ستاره درخشان مرکزی تشکیل میشوند، هنگامی که این ستاره در مراحل انتهایی زندگیش از خود گاز بیرون میدهد.
سحابی بومرنگ یکی از عجیبترین مکانهای جهان است. ساهایی و نیمان، دو ستاره شناس در سال 1995 با استفاده از تلسکوپ 15 متری Swedish ESO Submillimetre در شیلی نشان دادند که این سحابی سردترین مکان جهان تا به حال است.
این سحابی با درجه حرارت منهای 272 درجه سانتیگراد،تنها یک درجه گرمتر از صفر مطلق (پایین حد برای همه درجه حرارتها) است.
حتی درخشش پسزمینهای منهای 270 درجهای ناشی از مهبانگ گرمتر از این سحابی است.این تنها شیئ یافتشده تا به حال است که درجه حرارتی پایینتر از پرتوتابی پسزمینهای دارد.
به نظر میرسد که شکل کلی پاپیونمانند بومرنگ بوسیله وزشی بسیار شدید، با سرعتی حدود 310000 متر در ساعت به وجود آمده باشد که گاز به شدت سرد را از ستاره مرکزی در حال مرگ به خارج میراند.
به گفته ستارهشناسان این ستاره 1500 سال است که به اندازه یک هزارم جرم خورشید در هر سال ماده از دست میدهد.این مقدار 10 تا 100 بار بیشتر از از سایر اجرام مشابه است.
گسترش سریع سحابی باعث شده است که این سحابی به یکی از سردترین مکانهای شناختهشده جهان بدل شود.گازی که با سرعت به بیرون جریان دارد، یک حباب نزدیک به خلا ایجاد میکند که سرمایی فوقالعاده دارد.
